fbpx

Dysmorfia mięśniowa

Dysmorfia mięśniowa – alfabet zaburzeń odżywiania

Dysmorfia mięśniowa nazwana też bigoreksją to zaburzenie związane z obrazem ciała. Osoba chora uważa, że ma niewystarczająco dużo mięśni, w związku z tym rygorystycznie przestrzega diety wpływającej na wzrost mięśni, bardzo intensywnie ćwiczy, a czasem zażywa niedozwolone środki. Niebezpieczeństwo polega na tym, że subiektywne odczucie, nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości.

Najważniejsze informacje:

  • Odmiana dysmorfofobii czy inaczej  kompleks Adonisa. Jest to zaburzenie psychiczne, charakteryzujące się występowaniem ciągłych obaw związanych z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie lub budowie ciała. W odpowiedzi na obawy, pojawiają się powtarzające się zachowania lub myśli, którym towarzyszy lęk.

  • Początek zaburzenie może mieć w okresie dojrzewania, w związku z wzrostem ciała i przy tym „wątłej” budowie ciała, co może być negatywnie komentowane. Natomiast statystyki wskazują występowanie zaburzenia u 10% wyczynowo uprawiających kulturystykę mężczyzn.
  • Według badań Pope’awiększość mężczyzn intensywnie trenujących na siłowni uważała, że byliby bardziej atrakcyjni dla kobiet, gdyby mieli ok. 14 kg mięśni więcej, niż mają obecnie. 

  • Życie chorej osoby jest podporządkowane treningom, niestety dla takiej osoby one wciąż nie przynoszą satysfakcjonujących efektów co powoduje frustrację lub obniżenie nastroju. W efekcie osoba ćwiczy jeszcze więcej, stosuje specjalne diety i niestety sięga po dodatkowe, szkodliwe dla zdrowia środki zwiększające masę mięśni. Stopniowo następuje wycofywanie się z życia społecznego, a czasem taki tryb prowadzi do utraty pracy.
  • Charakterystyczne są wahania nastroju, badania pokazują, że takie osoby częściej cierpią na zaburzenia nastroju (59%) oraz zaburzenia lękowe (29%). Problemy wzmagają brak akceptacji i przyjmowane środki.

  • Z badania A. Rakfalskiej, przeprowadzonego pod opieką prof. K. Schier, wynika, iż spośród mężczyzn intensywnie trenujących sporty siłowe:

– 45,7% trenuje również wtedy, gdy są chorzy lub mają kontuzję;

– 71,9% doświadcza poczucia winy z powodu ominiętego treningu;

– 53,2% nigdy nie jest zadowolonych ze swojego wyglądu;

– 50% ciągle przejmuje się tym, jak mogą być postrzegani przez innych.

  • Skutki:
Zdrowotne przez przetrenowanie, kontuzje i zażywanie środków,
Izolowanie związane z podporządkowaniem życia treningom,
Wahania nastroju spowodowane wciąż nieakceptowanym wyglądem,
Nadmierna kontrola i restrykcje dietetyczne,
Zaabsorbowanie treningami, pomijanie innych sfer życia,
 

W leczeniu bigoreksji można znaleźć kilka podejść. Jednym z nich jest leczenie farmakologiczne, leki antydepresyjne, połączone z terapią poznawczo-behawioralną. Innym sposobem leczenia jest psychoterapia. Niestety osoby dotknięte dysmorfią mięśniową udają się do lekarza zazwyczaj w przypadku przetrenowania, kontuzji lub innej choroby, a nie z powodu objawów związanych z bigoreksją, dlatego bardzo ważne jest wsparcie bliskich, a także szczególna uważność trenerów personalnych na siłowniach czy osób trenujących sportowców. Osobą, która zorientuje się w problemie może być też dietetyk, ponieważ takie osoby szukają specjalistów do rozpisania diet wspomagających wzrost masy mięśniowej. Niestety problem polega na tym, że osoba chora nie jest świadoma problemu i nie chce uwierzyć sugestiom na jej temat. Najczęściej musi dojść do kontuzji lub poważnego kryzysu w relacji, żeby nastąpił zwrot w stronę chęci zdrowienia. 

Pytania, które mogą pomoc ustalić czy dana osoba cierpi na bigoreksję lub uzależnienie od ćwiczeń:

1. Jak często ćwiczenia lub dieta wpływają na Twoje relacje z innymi?
2. Czy Twoje zaabsorbowanie tym jak wyglądasz powoduje, że nie wypełniasz Twoich obowiązków w szkole lub pracy? 
3. Czy z powodu przejęcia wyglądem często opuszczasz szkołę, pracę lub unikasz spotkań towarzyskich?
4. Co robisz żeby uniknąć pokazywania swojego ciała publicznie? Czy nosisz workowate ubrania lub czapki żeby ukryć swój wygląd?
5. Czy niepokoje związane z wyglądem wpływają na Twoje życie seksualne?
6. Ile czasu dziennie poświęcasz na dbanie o swój wygląd?
7. Ile czasu dziennie spędzasz ćwicząc?
8. Jak długo martwisz się każdego dnia o swój wygląd?
9. Jak często Twój wygląd sprawia, że czujesz się przygnębiony lub zaniepokojony?
10. Jak często jesteś na diecie, jesz tylko określone produkty (niskotłuszczowe, niskowęglowodanowei wysokobiałkowe)?
11. Jaką część swoich zarobków przeznaczasz na poprawę swojego fizycznego wyglądu (sprzęt do ćwiczeń lub zajęcia, operacje, specjalną żywność czy wspomaganie diety)?
12. Czy przyjmowałeś środki (legalne lub nielegalne) aby schudnąć lub zwiększyć masę mięśniową?

 

Megareksja

Osoby cierpiące na megareksję spędzają po kilka godzin dziennie na siłowni i oddają się tam ciężkim, wyczerpującym ćwiczeniom fizycznym. Dodatkowo uzależnione są od anabolików, związków chemicznych powodujących przyrost masy mięśniowej. Natomiast obok  stosowania sterydów, osoby cierpiące na megareksję spożywają wysokokaloryczne jedzenie typu fast food wierząc, że to przyspieszy proces powstawania masy mięśniowej.
 
Ważne jest aby uczulać bliskich osób młodych oraz trenerów i dietetyków, przed nadmiernym zaabsorbowaniem ćwiczeniami przez młode osoby. Prowadzić edukację żywieniową, przestrzegać przed konsekwencjami stosowania środków na rozrost mięśni i współpracować z dobrze wyszkolonymi trenerami personalnymi. 
 

Zaburzenia odżywiania w pracy dietetyka, lekarza, trenera

Zapraszam na specjalistyczny, zupełnie nowy Ekurs psychodietetyczny poruszający tematykę zaburzeń odżywiania. Praca z osobami cierpiącymi na zaburzenia odżywiania wymaga podejścia interdyscyplinarnego, chorzy trafiają często do dietetyka, lekarza czy trenera w celu uzyskania dodatkowego wsparcia. Warto być dobrze przygotowanym do tej współpracy, która wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności psychologicznych.

Start 1 edycji: 20 czerwca

zaburzenia odżywiania
 
Anna Paluch
Previous

Compulsive overeating (czyli kompulsywne objadanie się)

Next

Kosmetyczne porządki na wiosnę

About Author

Anna Paluch

Jestem psychologiem, psychodietetykiem, specjalistą ds. żywienia, trenerem w Psychologia w Polsce, właścicielką Gabinetu Psychodietetycznego Flow by Ania, autorką projektu “80 dni dookoła zdrowia”, E-kursów "Zaprojektuj Swój Zdrowy Styl życia", czy "Psycho dla dietetyka" ale przede wszystkim lubię i chciałabym inspirować do wprowadzania zmian w swoim stylu życia. Na zdrowie należy patrzeć całościowo i naprawdę trwałe i skuteczne efekty to wynik działań w wielu obszarach. Jednak te kroki są małe i bezbolesne, w ten sposób budują nasze nawyki i zostają z nami na dłużej w przeciwieństwie do szybkich rozwiązań i restrykcji. Szukanie sposobów dzięki narzędziom psychologicznym jak i dietetycznym w podnoszeniu jakości naszego życia jest moją pasją.

Check Also